İnsan həyatda iki cür iz buraxa bilər: başını dik tutaraq keçdiyi yolun izi ilə, ya da kiminsə qarşısında əyilə əyilə itirdiyi şəxsiyyətinin kölgəsi ilə.

Qürurlu insanın sərvəti onun vəzifəsi, pulu və ya arxasındakı güc deyil. Onun ən böyük sərvəti özünə hörmətidir. O, heç kimin qarşısında öz vicdanını girov qoymur. Çünki bilir: insanın boyunu ucaldan kreslo deyil, xarakteridir.

Yaltaq isə əvvəlcə başqasının qarşısında əyilir, sonra yavaş yavaş öz içində əyilməyə başlayır. Bu gün bir sözə, sabah bir mənsəbə, o biri gün bir qorxuya görə öz həqiqətini dəyişir. Və bir gün güzgüyə baxanda qarşısında özü yox, kiminsə istədiyi şəxs dayanır.
Ən acınacaqlısı isə budur: yaltaq çox vaxt elə düşünür ki, yuxarıdakının sevgisini qazanıb. Halbuki onu alqışlayan, başını sığallayan, yanında saxlayan insanlar da onun kim olduğunu çox yaxşı bilirlər. Yaltağın sədaqətinə deyil, idarəolunanlığına ehtiyac duyurlar. Onu insan kimi deyil, lazım gələndə çəkilən bir ipə bağlanmış marionetka kimi görürlər. İpləri kim tutursa, marionetka da o tərəfə dönür.

Həqiqi hörmət isə belə qazanılmır.

İnsanların sevgisini qazananlar heç vaxt hamının qarşısında əyilməklə bunu etmirlər. Onlar bəzən tək qalırlar, bəzən anlaşılmırlar, bəzən itirirlər. Amma özlərini itirmirlər. Çünki xalqın yaddaşında insanın neçə dəfə əyildiyi deyil, çətin məqamda nə qədər dik dayandığı qalır.

Yaltaqlıq insana qısa müddətlik qapılar aça bilər.

Qürur isə ömür boyu açıq qalacaq bir qapı qoyur: öz vicdanının qapısını.
Və həyatın sonunda hər kəs eyni həqiqətin qarşısında dayanır:
Sən həyatdan nə ilə getdin, tutduğun vəzifə ilə, qazandığın pulla, kiminsə qarşısında əyildiyin günlərlə, yoxsa adını çəkəndə insanların içində hörmət oyadan bir ömürlə?
Çünki insanın həyatdan necə getməsi qədər, necə yaşadığı da onun son sözüdür.
Bəziləri həyatdan gedəndə arxasında yalnız susqunluq qoyur. Bəziləri isə gedəndən sonra belə insanların qəlbində yaşayır. Şərəfli yaşamaq çətindir. Şərəfsiz yaşamaq asandır.

Amma insan bu dünyadan yalnız bir dəfə gedir və gedəndə arxasında öz adını qoyur.
Qürurlu insanın mirası, hörmətdir.

Yaltağın mirası, unutqanlıq.
Bu sözlər sizə də toxundusa, paylaşın. Bəlkə kiminsə özünü xatırlamasına səbəb olar.

David Seliverstov
"Magen David Azerbaijan" insan hüquqlarının müdafiəsi və xeyriyyəçilik cəmiyyətinin sədri